Pomoc ukraińskim matkom w opiece nad dziećmi

Do Punktu Nieodpłatnych Porad Obywatelskich zwróciła się Pani Irina, Ukrainka, samotna matka z dwojgiem małych dzieci ( 8 lat i 4 lata), przybyła ze Lwowa uciekając przed działaniami wojennymi.
W Warszawie nie ma nikogo znajomego. Otrzymała pomoc w mieszkaniu rodziny warszawskiej na Ochocie. We Lwowie pracowała w restauracji jako kelnerka i chciałaby jak najszybciej zacząć pracować w Warszawie aby móc sobie i dzieciom zapewnić środki do utrzymania. Jednak największym teraz dla niej problemem jest zorganizowanie opieki nad 4 letnim Mironem i 8 letnią Olą. Nie wie, jak ma się zabrać za zorganizowanie nauki i opieki nad swoimi dziećmi. Czy może liczyć na przedszkole w Warszawie, do której szkoły ma się zwrócić aby zapisać Olę, jakie musi spełnić warunki? Gdzie ma się zwrócić o pomoc?

Z myślą o ukraińskich rodzicach i ich dzieciach Ministerstwo Edukacji Narodowej przygotowało na swojej stronie internetowej Chatbot informacyjny w języku ukraińskim i polskim gdzie szukać pomocy jeśli chodzi o zapisy do szkoły czy przedszkola. Ministerstwo określiło także ogólne zasady o przyjmowaniu dzieci z Ukrainy do polskich szkół, z których wynika, że każde dziecko może liczyć na miejsce w szkole na podstawie dokumentów a jeśli ich nie ma na podstawie oświadczenia rodzica o sumie lat nauki w swoim kraju. Dokumenty ani oświadczenia nie muszą być tłumaczone na język polski. Każda gmina przyjmująca dzieci do swoich szkół czy przedszkoli zapewni rodzicom pomoc w tej sprawie i poszuka miejsca w placówce oświatowej. Dzieci, które nie posługują się językiem polskim mogą uczestniczyć w dodatkowych zajęciach z języka polskiego indywidualnych lub grupowych. Przewidziane są również zajęcia przygotowawcze dla dzieci tego wymagających a decyzje o takiej formie pomocy podejmowane będą indywidualnie dla każdego dziecka. Samorządy w miarę możliwości mają zapewnić pomoc dzieciom w szkołach zatrudnienie osób wspomagających nauczyciela znających język ukraiński. Ponadto wiele samorządów w miarę swoich możliwości finansowych dodatkowo wspomaga dzieci ukraińskie różnego rodzaju zwolnieniami o charakterze lokalnym tak jak bezpłatne przejazdy komunikacją miejską oraz bezpłatnymi posiłkami w szkole.

Pani Irina oczywiście może liczyć na pomoc warszawskich służb miejskich w tej sprawie. W Warszawie każde dziecko w wieku szkolnym ma zapewnione miejsce w szkole a dzieci w wieku przedszkolnym mogą liczyć na miejsce w przedszkolu. Aby ustalić konkretną placówkę dla swoich dzieci Pani Irina powinna zgłosić się do swojego najbliższego urzędu dzielnicy w miejscu pobytu, do Wydziału Oświaty i Wychowania i złożyć prośbę o przyjęcie dzieci do przedszkola i do szkoły. Zgodnie z polskim Prawem oświatowym wszystkie dzieci w wieku 3 – 6 lat, które nie mają obywatelstwa polskiego mają prawo do opieki przedszkolnej a dzieci w wieku szkolnym są objęte obowiązkiem szkolnym. Ponieważ jest już trwający rok szkolny to właśnie Wydział Oświaty i Wychowania w dzielnicy miejsca zamieszkania poszuka wolnego miejsca dla dzieci pani Iriny w przedszkolu i szkole w najbardziej dogodnym dla niej miejscu. Nauka jest bezpłatna zarówno w szkole jak też opieka w przedszkolu. Dodatkowo p. Irina może liczyć na bezpłatne posiłki w szkole dla córki.

Biuro Edukacji Miasta Stołecznego Warszawy wyznaczyło w każdej dzielnicy koordynatorów dzielnicowych do pomocy dzieciom ukraińskim. 

https://edukacja.um.warszawa.pl/-/koordynatorzy-dzielnicowi-pomoc-uczniom-z-ukrainy

Dlatego pani Irina, kiedy zgłosi się do swojej dzielnicy do Wydziału Oświaty i Wychowania na pewno zostanie skierowana do osoby, która jest koordynatorem w sprawach oświaty w tej dzielnicy. Ponadto Biuro Edukacji przygotowało dla rodziców i dzieci ukraińskich Pakiet Powitalny aby przybliżyć szkołę polską i niezbędne informacje o kalendarzu szkolnym, zajęciach pozalekcyjnych, pomocy psychologicznej i inne przydatne wskazówki , które mają pomóc ukraińskim rodzicom i ich dzieciom znaleźć się w naszej szkolnej rzeczywistości.

https://um.warszawa.pl/documents/21449838/32964679/Powitalny-ukr-2022_03.pdf/61069fff-ed1d-a0b7-611b-8da7ede5f135?t=1648199388317

Autorka: Teresa Sierawska

Na jakie wsparcie może liczyć rodzina, w której występuje uzależnienie od alkoholu

Pani Halina jest 62 letnią wdową, utrzymuje się z renty rodzinnej. Mieszka z 30 letnim synem, który ma problem z alkoholem. Kiedy syn jest trzeźwy pracuje dorywczo, pomaga w domu Pani Halinie, ale kiedy jest pod wpływem alkoholu staje się agresywny, nie chodzi do pracy, nie myje się, a nawet potrafi wziąć pieniądze , które Pani Halina odkłada na opłaty. Pani Halina boryka się z tą sytuacją od ponad 10 lat.  Stan syna jest coraz gorszy, a sytuacje, kiedy jest trzeźwy, coraz rzadsze. Pani Halinę martwi ta sytuacja, ponieważ syn nie chce leczyć się ani rozmawiać o swojej chorobie. Twierdzi, że nie jest uzależniony. Pani Halina kocha syna, ale jest bezradna, ukrywa tę sytuację przed rodziną, a także przed swoją przyjaciółką. Pani Halina zwróciła się do doradcy obywatelskiego z prośbą o radę, co może zrobić w tej sytuacji.

Uzależnienie od alkoholu jest uznane za chorobę, która nie tylko czyni spustoszenie w organizmie osoby dotkniętej tym uzależnieniem, ale która potrafi zrujnować jej życie rodzinne i zawodowe, ma wpływ na całą rodzinę. Najtrudniejszą dla rodziny jest sytuacja, w której osoba uzależniona neguje swój nałóg i nie chce podjąć leczenia, tak jak w przypadku Pani Haliny.

Nie jest to jednak sytuacja bez wyjścia.

Pani Halina, aby pomóc synowi powinna przede wszystkim poszukać pomocy dla siebie jako osoby włączonej w problem alkoholowy, czyli osoby współuzależnionej, ponieważ uzależnienie syna również wpływa na jej życie i zdrowie. Temat uzależnienia od alkoholu jest wciąż tematem wstydliwym. O tym najczęściej nie rozmawia się z nikim, a strategie wobec chorego, od złości po uległość i dawanie wiary jego zapewnieniom, że to był ostatni raz, nie zmieniają sytuacji na lepszą.

Uzależnionemu potrzebna jest pomoc specjalistyczna, najczęściej terapeutyczna. Niezbędna jest do tego jego zgoda i chęć leczenia. Członkom rodzin doświadczającym problemów z chorobą alkoholową również potrzebna jest pomoc specjalistów. Taką pomoc oferują bezpłatnie poradnie uzależnień. Jest to przede wszystkim pomoc psychologiczna – terapia indywidualna lub grupowa. Poradnie prowadzą także grupy wsparcia dla osób współuzależnionych, na których uczestnicy uczą się jak żyć z tym problemem, jak sobie pomóc i jak postępować, aby pomóc osobie, u której występuje ten problem. Aby skorzystać z pomocy nie potrzeba żadnego skierowania, wystarczy chęć porozmawiania o swoim problemie. Informacje o tym, gdzie najbliżej jest udzielana pomoc w poradni uzależnień można uzyskać w punktach Informacyjno-Konsultacyjnych, które są w każdej dzielnicy m.st. Warszawy. W punkcie są dyżury psychologów, którzy dokonają wstępnej analizy problemu i wskażą najlepszą formę pomocy najbliżej miejsca zamieszkania.

Pani Halina może również zgłosić się o pomoc do Dzielnicowej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. O procedurze skierowania na przymusowe leczenie napiszemy w następnym artykule.

Informacje o formach pomocy osobom uzależnionym od alkoholu oraz ich rodzinom wraz z adresami instytucji wsparcia są umieszczone na stronie internetowej:

https://wsparcie.um.warszawa.pl/uzaleznienia

Autor: Teresa Sierawska