Dopłaty do wynajmu mieszkań dla osób z niepełnosprawnościami

Do punktu NPO zgłosiła się pani Anna w sprawie syna z orzeczonym znaczym stopniem niepełnosprawności. Pani Anna miała ze sobą dziennik „Fakt”, z ktorego dowiedziała się, że osoby z niepełnosprawnościami mogą starać się o dopłaty do wynajmu mieszkań. Pani Anna mieszka z synem w lokalu własnościowym należącym do niej i syna. Pytała, czy syn może skorzystać z takiej dopłaty oraz gdzie powinien się udać, żeby o to wnioskować? 

Pani Anna została poinformowana przez doradcę, że dopłaty, o które pyta są realizowane w ramach programu Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych zatytułowanego: „Samodzielność – Aktywność – Mobilność” i pokrywają koszty najmu mieszkań wynajmowanych przez osoby z niepełnosprawnościami spełniające określone kryteria. Ponieważ syn pani Anny jest współwłaścicielem lokalu mieszkalnego, dopłata mu się nie należy.

Warunki skorzystania z dofinansowania:

Dofinasowanie do wynajmu mieszkania może otrzymać osoba ze znacznym stopniem niepełnosprawności, a w przypadku osób z niepełnosprawnością narządu słuchu, również w stopniu umiarkowanym.

Ponadto taka osoba powinna:

  1. posiadać status absolwenta szkoły podstawowej, ponadpodstawowej (wszystkich typów szkół) lub szkoły wyższej, uzyskany w okresie 36 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku lub być osobą, która opuściła rodzinę zastępczą, rodzinny dom dziecka, placówkę opiekuńczo-wychowawczą;
  2. posiadać pełną zdolność do czynności prawnych;
  3. złożyć oświadczenie, że nie jest właścicielem mieszkania ani nie przysługuje mu spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości realizowania aktywności zawodowej;
  4. złożyć oświadczenie o poszukiwaniu zatrudnienia lub o podjętym zatrudnieniu. 

Okres dofinasowania:

Dofinansowanie jest udzielane maksymalnie na okres 60 miesięcy, a kwota dofinasowania ulega stopniowemu zmniejszeniu: 

  1. od 1 do 24 miesiąca – 100% kosztów najmu, nie więcej jednak niż 100% miesięcznej wysokości maksymalnej kwoty dofinansowania dla danej lokalizacji wynajmowanego mieszkania;
  2. od 25 do 42 miesiąca – 70% kosztów najmu, nie więcej jednak niż 70% miesięcznej wysokości maksymalnej kwoty dofinansowania dla danej lokalizacji wynajmowanego mieszkania;
  3. od 43 do 60 miesiąca – 40% kosztów najmu, nie więcej jednak niż 40% miesięcznej wysokości maksymalnej kwoty dofinansowania dla danej lokalizacji wynajmowanego mieszkania.

Składanie wniosku:

Osoby spełniające kryteria mogą składać wnioski o dofinasowanie w formie elektronicznej przez System Obsługi Wsparcia (SOW). Można to zrobić samodzielnie lub za pośrednictwem pracowników gminy, w której obecnie mieszkamy.

Autorka: Monika Lisik

Renta wdowia – warunki przyznania, wysokość świadczenia, limit wypłat

Do punktu NPO zgłosiła się pani Maria, która jest wdową od trzech lat. Mąż w chwili śmierci był na emeryturze wojskowej. Pani Maria w chwili śmierci męża miała uprawnienie do własnej emerytury z ZUS, ale renta rodzinna przyznana jej po śmierci męża przewyższała jej świadczenie, więc zdecydowała się pobierać rentę po mężu. Dowiedziała się od znajomej, że jest możliwość starania się o rentę wdowią i w ten sposób mogłaby, chociaż w części, skorzystać ze swojego świadczenia. Pani Maria nie wie, czy uprawnienia do wojskowej renty rodzinnej uprawniają ją do renty wdowiej?  Pytała też, jaka forma zbiegu świadczeń byłaby dla niej korzystniejsza?

Pani Maria została poinformowana przez doradcę, że faktycznie z dniem 1 stycznia 2025 roku weszły w życie nowe przepisy ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, które dadzą prawo do tzw. renty wdowiej. Jest to świadczenie, które umożliwia łączenie własnej emerytury lub renty (nie tylko wypłacanej przez ZUS) z częścią renty rodzinnej po zmarłym małżonku. Wypłaty świadczeń rozpoczną się od 1 lipca 2025 r. 

Warunki przyznania renty wdowiej

  • Wiek: Kobiety muszą mieć skończone co najmniej 60 lat, a mężczyźni 65 lat;
  • Wspólność małżeńska: Do dnia śmierci małżonka pozostawali we wspólności małżeńskiej.
  • Prawo do renty rodzinnej: Nabycie prawa do renty rodzinnej po zmarłym małżonku nie wcześniej niż w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn. 
  • Stan cywilny: Osoba nie może być w nowym związku małżeńskim.  

Zawarcie nowego małżeństwa powoduje utratę prawa do renty wdowiej.

Do renty rodzinnej może mieć prawo również małżonka rozwiedziona lub pozostająca w separacji, jeśli udowodni, że bezpośrednio przed śmiercią współmałżonka otrzymywała od niego alimenty na podstawie porozumienia między rozwiedzionymi lub separowanymi (nie dotyczy to mężczyzny). 

Ważne! Do uzyskania renty wdowiej liczy się uprawnienie do każdej renty rodzinnej.

Przepisy określają, że osoba starająca się o rentę wdowią może mieć uprawnienie do renty rodzinnej przysługującej nie tylko z ZUS, ale też wypłacanej przez inne organy emerytalne lub rentowe, na przykład rentę rodzinną dla rolników, wojskową rentę rodzinną, a także policyjną rentę rodzinną

Wysokość świadczenia

Beneficjent ma dwie opcje do wyboru:

  1. Pobieranie 100% własnej emerytury lub renty oraz 15 % renty rodzinnej po zmarłym małżonku
  2. Pobieranie 100% renty rodzinnej oraz 15% własnej emerytury lub renty

Od 1 stycznia 2027 r. wskaźnik ten wzrośnie do 25%.

Limit wypłat

Łączna suma świadczeń nie może przekroczyć trzykrotności najniższej emerytury. Obecnie najniższa emerytura wynosi 1 780,96 zł co oznacza, że maksymalna łączna kwota świadczeń to 5 342,88 zł. Kwota ta ulega zmianie w wyniku waloryzacji.

Procedura ubiegania się o rentę wdowią

Od 1 stycznia 2025 r. na stronach ZUS jest dostępny wniosek o ustalenie zbiegu świadczeń z rentą rodzinną. Można go złożyć w placówkach ZUS lub elektronicznie przez platformę Usług elektronicznych (PUE). W razie potrzeby pracownicy ZUS służą pomocą przy wypełnianiu wniosku.

Warto skorzystać z kalkulatora dostępnego na stronie ZUS, który pomoże w wyborze najkorzystniejszej opcji świadczenia lub wypełniając wniosek o rentę wdowią zaznaczyć, żeby ZUS dokonał dla nas obliczenia najkorzystniejszej opcji.  

Podstawa prawna:
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych


Autorka: Monika Lisik

Renta wdowia – od kiedy, dla kogo i ile?

Do punktu NPO zgłosiła się pani Krystyna, która od kilku miesięcy jest wdową. Mąż w chwili śmierci był już na emeryturze, ale uzyskał ją zaledwie trzy lata temu. Pani Krystyna też ma przyznane swoje świadczenie emerytalne. Emerytura męża jest wyższa od jej emerytury i pani Krystyna postanowiła wystąpić do ZUS o rentę rodzinną. Uważa jednak, że nie jest to sprawiedliwe, że jej mąż przez ponad 40 lat, a ona przez 30 lat odprowadzali składki na swoje emerytury, a teraz z jednej z nich trzeba zrezygnować. Pytała, czy nie ma jakiegoś świadczenia, które w większym stopniu rekompensowałoby stratę?

Pani Krystyna uzyskał od doradczyni informację, że w sejmie trwają prace nad nowym projektem ustawy o rencie wdowiej.  Jak wynika z zapewnień Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, istnieje techniczna i finansowa możliwość wprowadzenia renty wdowiej jeszcze w 2024 r. – środki na ten cel zostały zapewnione w budżecie na ten rok. Zgodnie z projektem ustawa miała wejść w życie już 1 lipca 2024 r. Równocześnie trwają prace nad obywatelskim projektem ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw w celu wprowadzenia renty wdowiej, co może opóźnić wprowadzenie ustawy o kilka miesięcy.

Czym będzie renta wdowia?

Renta wdowia ma być świadczeniem nowym, alternatywnym dla obecnie obowiązującej renty rodzinnej. Wg obecnych przepisów w razie śmierci małżonka można wybrać: własna emerytura albo 85% emerytury zmarłego małżonka (renta rodzinna). W projekcie nowej ustawy zaproponowano, aby po śmierci współmałżonka można było zachować swoje świadczenie i powiększyć je o 50 procent renty rodzinnej po zmarłym małżonku lub pobierać rentę rodzinną po zmarłym małżonku i dodatkowo 50 procent swojego świadczenia.  Wprowadzenie renty wdowiej pozwoli wybrać korzystniejszą finansowo opcję. Świadczenie byłoby na nowo przeliczoną emeryturą z dodatkiem.

Kto może ją otrzymać?

Aby otrzymać rentę wdowią konieczne będzie spełnienie następujących warunków:

  1. Ukończone 50 lat lub legitymowanie się orzeczeniem o niepełnosprawności uzyskanym w ciągu 5 lat od śmierci współmałżonka.
  2. Wychowywanie co najmniej jednego dziecka, które jest uprawnione do otrzymania renty rodzinnej;
  3. Opieka nad uprawnionym do renty rodzinnej dzieckiem niezdolnym do samodzielnej egzystencji lub pracy;
  4. Renta przysługiwałaby także byłym współmałżonkom spełniającym wskazane warunki, jeśli mieli oni ustalone prawo do alimentów od zmarłego.

Ile wyniesie renta wdowia?

W ustawie przewidziano, aby wysokość pobieranych świadczeń nie mogła przekroczyć trzykrotnej wartości przeciętnej emerytury w Polsce, która obecnie wynosi ok. 3 500 zł brutto

MRPiPS chce wprowadzenia zmian w modelu kroczącym. Oznacza to, że w okresie przejściowym (w latach 2024 i 2025), osoba uprawniona przez pierwszych sześć miesięcy otrzymywałaby 15 proc. świadczenia, przez kolejne sześć miesięcy — 20 proc., a dopiero po roku — 50 proc.

Podstawa prawna:
Projekt USTAWY o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw w celu wprowadzenia renty wdowiej

Autorka: Monika Lisik

Przezorny zawsze ubezpieczony

Pan Andrzej prowadził prace remontowe w łaziance swojego mieszkania. Hydraulicy wymieniali armaturę. Podczas prac doszło do niewielkiego wycieku i zalania łazienki sąsiada mieszkającego piętro niżej. Sąsiad zgłosił się z pytaniem o polisę ubezpieczeniową pana Andrzeja, żeby z niej pokryć koszt naprawy powstałej szkody. Niestety pan Andrzej przyznał, że nigdy nie zdecydował się na  wykup polisy ubezpieczeniowej. Koszt naprawy zniszczeń został pokryty z polisy, którą posiadał sąsiad. Pan Andrzej pyta, czy to już zamyka sprawę skoro odszkodowanie zostało wypłacone z ubezpieczenia sąsiada?  

Odszkodowanie za wyrządzoną szkodę wypłaciła sąsiadowi jego firma ubezpieczeniowa, ale to nie znaczy, że sprawa na tym się kończy. Firma ma prawo zażądać zwrotu wypłaconej kwoty tytułem roszczenia regresowego (informacje dotyczące regresu można przeczytać w artykule pt. ”Roszczenia regresowe firmy ubezpieczeniowej.”). W przypadku dotyczącym pana Andrzeja należy jedynie rozstrzygnąć, czy winy nie ponosi firma świadcząca usługi hydrauliczne, której niestaranne działania mogły spowodować zalanie lokalu sąsiada. Jeśli zalanie jest wynikiem działań firmy, wtedy w stosunku do firmy zostanie skierowane roszczenie regresowe, a nie w stosunku do pana Andrzeja. To firma ubezpieczeniowa w ramach roszczenia regresowego musi ustalić faktycznego sprawcę odpowiedzialnego za szkodę. 

Ta sytuacja dowodzi, że choć ubezpieczenie mieszkania nie jest obowiązkowe, warto je posiadać. Będzie naszą poduszką bezpieczeństwa, gdy spotka nas zdarzenie losowe, które przyczyni się do powstania jakichś szkód. Często powtarzamy w różnych okolicznościach stare polskie przysłowie: „Mądry Polak po szkodzie”. Postarajmy się zatem być mądrzy przed szkodą. Niestety, ubezpieczanie się wciąż nie jest zbyt powszechne wśród znacznej części społeczeństwa. Obecnie mamy możliwość samodzielnego kształtowania własnego losu, czego wyrazem może być rozsądne ubezpieczanie się. 

Obecnie w Polsce działa wiele towarzystw ubezpieczeniowych, a praktycznie każde z nich ma w swojej ofercie ubezpieczenie mieszkań, domów jednorodzinnych oraz innych obiektów np. garaży, budynków gospodarczych. Agenci ubezpieczeniowi to osoby, które przeszły solidne przeszkolenie, zawarły umowę agencyjną z zakładem ubezpieczeń i są wpisane na listę agentów prowadzoną przez Komisję Nadzoru Finansowego. Agenci pracując w lokalnej społeczności znają potrzeby swoich klientów, służą im swoją wiedzą często przez wiele lat. Dobry agent ubezpieczeniowy będzie sam pamiętał o upływie terminu ubezpieczenia naszego mieszkania i poinformuje nas w odpowiedniej chwili w celu przedłużenia polisy. Jeśli pozna nasze potrzeby i możliwości, zaproponuje warunki ubezpieczenia, obliczy odpowiednie stawki opłat, wypełni dokumenty i przyjdzie do nas do domu w celu podpisania umowy ubezpieczeniowej. To od nas zależy zakres ubezpieczenia oraz wysokość polisy. 

Ważne informacje na temat odpowiedzialności ubezpieczyciela zawierają broszury pt. „Ogólne warunki ubezpieczenia” (OWU), które agent ubezpieczeniowy jest zobowiązany nam wręczyć. Zalecane jest wnikliwe zapoznanie się z całą treścią tych broszur, a jeśli komuś nie starcza do tego cierpliwości, koniecznie powinniśmy zapoznać się z punktami, które zaczynają się od słów: „towarzystwo ubezpieczeniowe odpowiada za szkody spowodowane następującymi zdarzeniami ubezpieczeniowymi…”. Unikniemy wtedy przykrej niespodzianki, gdy okaże się, że zdarzenie, które nas dotknęło nie jest objęte ubezpieczeniem lub płacimy za ubezpieczenie od ryzyka, które nas wcale nie dotyczy.

Ubezpieczenie mieszkania może być bardzo wartościowe i zalecane ze względu na wiele korzyści, jakie może przynieść. Oto kilka powodów, dla których warto rozważyć ubezpieczenie mieszkania:

1. Ochrona mienia: Ubezpieczenie mieszkania chroni nasze mienie, w tym meble, sprzęt AGD, elektronikę, ubrania i inne wartościowe przedmioty, przed różnymi ryzykami takimi jak pożar, zalanie, kradzież czy uszkodzenia.

2. Ochrona finansowa: W przypadku wystąpienia szkody w naszym mieszkaniu, ubezpieczenie może pomóc w pokryciu kosztów naprawy lub odbudowy, co może uchronić nas przed dużymi wydatkami.

3. Odpowiedzialność cywilna: Ubezpieczenie mieszkania może również obejmować odpowiedzialność cywilną, co oznacza, że w przypadku szkody wyrządzonej przez nas innym osobom, ubezpieczenie może pokryć koszty związane z odszkodowaniem.

4. Pomoc w sytuacjach nagłych: Niektóre polisy ubezpieczeniowe mieszkania oferują pomoc w sytuacjach nagłych, takich jak awaria instalacji czy potrzeba zamknięcia mieszkania po kradzieży.

Dlatego warto rozważyć ubezpieczenie mieszkania, aby zabezpieczyć swoje mienie oraz mieć pewność, że w razie nieprzewidzianych sytuacji będziemy mieli wsparcie finansowe. Zanim wybierzemy konkretną polisę, powinniśmy skonsultować się z firmą ubezpieczeniową w celu dopasowania oferty do naszych potrzeb.

Zapoznając się z warunkami ubezpieczenia powinniśmy również zwrócić uwagę, czy w polisie nie obowiązuje zasada proporcji, na przykład: jeśli mieszkanie warte 300 000 zł ubezpieczymy na kwotę 150 000 zł i dojdzie do szkody częściowej (np. zalany parkiet itp.), to otrzymamy odszkodowanie w wysokości 50% rzeczywiście poniesionych strat. Określmy też realnie (nie przesadzając, ani nie zaniżając) wartość naszego mienia ruchomego. Ile warte są obecnie nasze meble, nasz sprzęt radiofoniczny, czy mamy coś szczególnie cennego, np. biżuterię, kolekcję znaczków lub monet? W polisach niektórych firm możemy znaleźć (bez dodatkowej opłaty) bardzo przydatne opcje dodatkowe, np. „Home Assistance”. W sytuacji, gdy np. wskutek pożaru czy zalania, mieszkanie nie nadaje się przez jakiś czas do zamieszkania, ubezpieczyciel pokryje koszty pobytu w hotelu całej rodziny (przez kilka dni) oraz przewiezienia i przechowania ocalałego mienia. Możemy też liczyć na pomoc ślusarza w sytuacji, gdy zgubimy klucze do mieszkania lub zamek nie daje się otworzyć. Standardowe ubezpieczenie zapewnia nam pomoc w tych sytuacjach. Choć agent z natury rzeczy dąży do podpisania jak najszybciej umowy, to poprośmy go o czas do namysłu, jak również o wyjaśnienie nam wszystkich wątpliwości. W końcu to nasze ryzyko, nasz dobytek i nasze pieniądze.

Niezmiernie ważnym elementem umowy ubezpieczeniowej jest ubezpieczenie się od odpowiedzialności cywilnej za szkody, jakie powstaną w lokalach naszych sąsiadów wskutek zdarzeń ubezpieczeniowych zaistniałych w naszym lokalu. Zawsze bolesne jest uszkodzenie lub utrata własnego mienia, jednak sytuacja jest często znacznie bardziej poważna, jeśli powstaną szkody w lokalach sąsiadów. Szczególnie często szkody takie występują w przypadku zalania, kiedy to woda spływa po wszystkich mieszkaniach całego pionu. Jeśli mieszkamy na wyższym piętrze, warto zastanowić się nad takim ubezpieczeniem w kwocie nawet wyższej niż za własny lokal. Ubezpieczyciel pokryje wtedy szkody u sąsiadów.

Jeśli nastąpi jakieś nieszczęśliwe zdarzenie i powstaną szkody, powinniśmy przede wszystkim, zaraz po ugaszeniu ognia czy zebraniu wody, przystąpić do dokumentowania powstałych szkód. Trzeba opisać stan lokalu z dokładną datą, godziną i podpisami osób, które uczestniczyły w oględzinach, a najlepiej również sfotografować powstałe szkody, zarówno we własnym mieszkaniu, jak i sąsiadów. Jeśli to uczynimy, możemy powiadomić towarzystwo o powstaniu szkody, co spowoduje, że niebawem zjawi się u nas pan lub pani likwidator, który fachowym okiem oceni zasięg szkód, wykona niezbędną dokumentację oraz oszacuje wartość strat i odszkodowania. Jeśli zgodzimy się z opinią likwidatora nie będziemy długo czekać na pieniądze z towarzystwa ubezpieczeniowego. Jeśli jednak jesteśmy zdania, że szkody są większe, możemy się ubiegać o większe odszkodowanie (nie większe jednak, niż to zadeklarowano w umowie ubezpieczeniowej), pod warunkiem, że przedstawimy dowody na poniesione straty. W takim przypadku nieoceniona może okazać się dokumentacja samodzielnie wykonana bezpośrednio po zdarzeniu oraz rachunki od fachowców usuwających szkody (np. elektryków, malarzy). Często bywa, iż towarzystwo ubezpieczeniowe przychyla się do rozsądnych roszczeń ubezpieczonego. Jeśli tak się nie stanie – pozostaje nam droga sądowa.

Widzimy zatem, że rozsądne ubezpieczanie się, choć nie uchroni nas od przykrych zdarzeń, w znacznej mierze pozwoli naprawić ich skutki. 

Autorka: Monika Lisik

Roszczenia regresowe firmy ubezpieczeniowej

Pani Maria zawsze dbała, żeby jej mieszkanie było ubezpieczone. Jednak z powodu problemów rodzinnych i zawodowych pani Maria zapomniała, że termin obowiązywania polisy upłynął. I właśnie w tym czasie, w mieszkaniu pani Marii doszło do awarii. Pękł wężyk pod zlewem w kuchni i woda lała się kilka dni, o czym pani Maria nie wiedziała. Mieszkanie sąsiadki zostało poważnie zalane. Sąsiadka miała swoje ubezpieczenie i za wszystkie szkody zapłaciło jej towarzystwo ubezpieczeniowe. Ale ono teraz domaga się od pani Marii zwrotu kwoty wypłaconej sąsiadce. Pani Maria pyta, po co takie ubezpieczenie, skoro i tak musi za wszystko zapłacić? Firma ubezpieczeniowa sąsiadki  przysłała wezwanie do zapłaty tytułem regresu. Pani Maria nie rozumie o co chodzi?

Doradca wyjaśnił pani Marii, że sprawca szkody, jeśli została dokonana z jego winy, może być zobowiązany do jej pokrycia, nawet gdy poszkodowany otrzymał odszkodowanie ze swojego ubezpieczenia majątkowego. Na tym właśnie polega roszczenie regresowe. 

Występuje całe spektrum przypadków, w których roszczenie regresowe może mieć zastosowanie. W szczególności są to sytuacje, w których zniszczeniu ulega mieszkanie lub dom a do szkody doszło z winy sąsiada, posiadacza nieruchomości.

W praktyce regres firmy ubezpieczeniowej może wystąpić w następujących sytuacjach:

1. Gdy firma ubezpieczeniowa wypłaciła odszkodowanie swojemu ubezpieczonemu za szkodę, która została spowodowana przez osobę trzecią lub inny podmiot, który ponosi odpowiedzialność za szkodę. Firma ubezpieczeniowa może wtedy podjąć regres wobec tej osoby lub podmiotu, aby odzyskać wypłacone środki.

2. Gdy firma ubezpieczeniowa wypłaciła odszkodowanie za szkodę, która została spowodowana z winy ubezpieczonego. W takiej sytuacji firma ubezpieczeniowa może podjąć regres wobec swojego klienta, aby odzyskać wypłacone świadczenia.

W większości przypadków do wypłaty odszkodowań dochodzi w wyniku zalania pomieszczeń w budynkach wielolokalowych. Ale bywają też sytuacje, w których z winy posiadacza danego lokalu wybucha pożar, na skutek którego zniszczeniu ulegają inne mieszkania w danym budynku czy przenosi się on na sąsiednią posesję. Roszczenia regresowe mogą być bardzo wysokie. Dlatego warto mieć swoją polisę odpowiedzialności cywilnej, która będzie chroniła nas przez finansowymi skutkami wyrządzonych z naszej winy szkód, w tym również roszczeniami regresowymi.

Adresatem roszczeń regresowych może być sam posiadacz lokalu, z którego winy nastąpiło np. zalanie mieszkania. Jednak kluczowe w takiej sytuacji będzie wykazanie winy. Może się bowiem okazać, że należy ją przypisać firmie remontowo-budowlanej, której niestaranne działania spowodowały zalanie lokalu. Czasem za zalanie może nie odpowiadać posiadacz lokalu, ale administracja budynku, która odpowiada za konserwację pionów wodnych i kanalizacyjnych. Odpowiedzialny może być też producent sprzętu (np. pralki, zmywarki), którego awaria doprowadziła do przecieku.

Posiadacze lokali powinni pamiętać, że zgodnie z kodeksem cywilnym, do poszkodowanego należy wykazanie winy posiadacza lokalu. Ta zasada dotyczy też postępowań regresowych. Oznacza to, że ubezpieczyciel będzie musiał udowodnić, że dana szkoda powstała na skutek ich zawinionego zachowania – działania lub zaniechania. Może się przecież zdarzyć, że to innym podmiotom można będzie przypisać odpowiedzialność za szkodę, np. administracji czy firmie remontowej.

Aby dowieść winę sprawcy wystarczająca jest nie tylko wina umyślna, ale także chociażby najlżejszy stopień niedbalstwa. Może to być np. zaniechanie czynności związanych z regularnym sprawdzaniem stanu technicznego instalacji, przewodów czy wężyków, albo też niedokonanie ich wymiany, mimo iż były wyeksploatowane. Można znaleźć orzeczenia sądowe precyzujące, że należy je wymieniać na tyle często, żeby nie doszło do przecieków.

Doradca poinformował panią Marię, że może swoją sprawę dodatkowo skonsultować z Rzecznikiem Finansowym Rzecznik Finansowy (rf.gov.pl), aby upewnić się, że wina za szkodę leży po jej stronie, a nie po stronie np. administracji budynku.

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks Cywilny

Autorka: Monika Lisik

Prawa i obowiązki członków wspólnot mieszkaniowych

Do punktu NPO zgłosiła się pani Beata, która kilka tygodni temu odziedziczyła po swojej mamie mieszkanie własnościowe. W księdze wieczystej mama nadal widnieje jako właściciel. W ubiegłym tygodniu pani Beata otrzymała zaproszenie do wzięcia udziału w zebraniu członków wspólnoty mieszkaniowej, które ma odbyć się w ostatnim tygodniu marca br. Prosi doradcę o wyjaśnienie, o co chodzi „z tym zebraniem”? Czy musi wziąć w nim udział? Pani Beata nie lubi takich spotkań. Wolałaby w nim nie uczestniczyć, ale nie wie, czy to może jej czymś „grozić” lub z czegoś wykluczyć?

Doradca NPO wyjaśnił pani Beacie, że z chwilą nabycia prawa własności lokalu mieszkalnego, który stanowi odrębną nieruchomość, nowy właściciel nabywa wszystkie prawa i obowiązki członka wspólnoty mieszkaniowej. Ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Pełnoprawnym członkiem wspólnoty stajemy się dopiero z chwilą wpisu w księdze wieczystej, jednakże w okresie oczekiwania na dokonanie wpisu, możemy korzystać z uprawnień członka wspólnoty, wywiązując się jednocześnie z wszystkich nałożonych na nas obowiązków. Członkiem wspólnoty jest jedynie właściciel, nie jest nim natomiast najemca lokalu.

Wraz z lokalem nabywamy także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego gruntu a także w częściach wspólnych budynku, tj. instalacji, kominów, dachu, piwnic, ścian, klatek schodowych itp., za utrzymanie których jesteśmy współodpowiedzialni. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej ma prawo korzystania z części wspólnych, ale w taki sposób, aby nie utrudniać korzystania przez innych współwłaścicieli. Naszym obowiązkiem jest współdziałanie z innymi członkami wspólnoty w ochronie wspólnego dobra. Bardzo ważne jest, abyśmy byli w pełni świadomi swoich praw oraz obowiązków, ponieważ gwarantuje to prawidłowe funkcjonowanie wspólnoty mieszkaniowej.

Doradca NPO przekonał panią Beatę, że uczestnictwo w zebraniach wspólnoty mieszkaniowej daje wiele korzyści właścicielom mieszkań. Oto kilka powodów, dla których warto brać udział w zebraniach wspólnoty mieszkaniowej:

1. Współdecydowanie o sprawach dotyczących budynku: na zebraniach wspólnoty mieszkaniowej podejmowane są ważne decyzje dotyczące zarządzania budynkiem, remontów, inwestycji czy wydatków. Uczestnictwo pozwala na wyrażenie swojego głosu i wpływ na decyzje dotyczące wspólnej przestrzeni.

2. Poznanie sąsiadów i budowanie relacji: udział w zebraniach to doskonała okazja do poznania innych mieszkańców budynku, budowania relacji sąsiedzkich i wspólnego rozwiązywania problemów czy inicjowania inicjatyw społecznych.

3. Informowanie się o bieżących sprawach: podczas zebrania można dowiedzieć się o bieżących sprawach dotyczących budynku, planowanych remontach, zmianach w regulaminach czy przyjęciu nowych zasad.

4. Współpraca przy rozwiązywaniu problemów: zebrania mogą być miejscem do omówienia i rozwiązania problemów, które dotyczą mieszkańców, takich jak hałas, brud czy inne kwestie dotyczące wspólnej przestrzeni.

5. Zapoznanie się z dokumentacją i finansami wspólnoty: udział w zebraniach pozwala na zapoznanie się z dokumentacją wspólnoty, sprawdzenie finansów oraz monitorowanie wydatków i inwestycji.

Jeśli jesteśmy właścicielami mieszkania w budynku wspólnotowym, warto aktywnie uczestniczyć w zebraniach wspólnoty mieszkaniowej, aby mieć wpływ na decyzje dotyczące wspólnej przestrzeni i budynku oraz budować dobre relacje z sąsiadami.

Podstawa prawna: 
Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

Autorka: Monika Lisik

Wyższe kwoty wolne od podatku od spadków i darowizn

Pani Marta zgłosiła się do punktu NPO wraz z dorosłą córką. Córka planuje zakup mieszkania i w tym celu chce skorzystać z kredytu mieszkaniowego. Pani Marta wraz z mężem, starszym synem oraz dziadkami córki chcą ją wspomóc finansowo pokrywając wymagany przez instytucję finansową wkład własny w wysokości 20 proc. wartości nieruchomości. W tym celu chcieliby przekazać córce pieniądze w formie darowizny na jej konto bankowe. Chcieliby jednocześnie uniknąć wizyt w urzędzie skarbowym, dlatego pani Marta pyta, jakie kwoty darowizny są wolne od opodatkowania oraz czy są to kwoty różniące się wysokością w zależności od pokrewieństwa obdarowanego z darczyńcą?

Od wielu lat kwota wolna od podatku od spadków i darowizn dla I grupy podatkowej wynosiła 9 637 zł. Była to kwota, którą jeden darczyńca mógł przekazać obdarowanemu w ciągu 5 lat i nie wymagało to zgłoszenia do urzędu skarbowego. Odpowiednio kilku darczyńców mogło przekazać jednemu obdarowanemu kwotę do wysokości 19 274 zł bez konieczności zgłaszania tego faktu do urzędu skarbowego. W tej wysokości kwota wolna obowiązywała od 1 stycznia 2003 r. Dopiero w październiku 2022 r. nastąpiła niewielka podwyżka i tym razem kwota wolna dla pierwszej grupy podatkowej wyniosła 10 434 zł. W przypadku darowizny od wielu darczyńców zaliczanych do I grupy podatkowej kwota wolna wzrastała do 20 868 zł łącznie. 

Dla córki pani Marty wszystkie osoby, które decydują się przekazać darowiznę zaliczane są do I grupy podatkowej. 

Zgodnie z ustawą o podatku od spadków i darowizn, do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych (każdy kolejny potomek: dziecko, wnuk, prawnuk, praprawnuk), wstępnych (każdy przodek: rodzice, dziadkowie, pradziadkowie, prapradziadkowie), pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

II grupa podatkowa obejmuje następujące osoby: zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych. 

Natomiast w skład III grupy podatkowej wchodzą pozostali nabywcy, czyli wszystkie osoby niezaliczone do dwóch poprzednich grup, w tym osoby niespokrewnione z obdarowanym.

Należy pamiętać, że poza wymienionymi trzema grupami podatkowymi istnieje jeszcze grupa „0”, która korzysta ze zwolnienia podatkowego. Zgodnie z ustawą o podatku od spadków i darowizn „zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę”. Warunkiem uprawniającym do zwolnienia jest zgłoszenie w ciągu 6 miesięcy otrzymanej darowizny lub spadku do właściwego urzędu skarbowego. 

14 kwietnia 2023 roku Sejm znowelizował ustawę o podatku od spadków i darowizn. Zwiększone zostały kwoty wolne w tym podatku. Zmieniła się również treść przepisów dotyczących zwolnienia z tego podatku najbliższej rodziny.

Kwoty wolne od podatku zostają podwyższone i od 1 lipca 2023 r. kwota wolna od podatku od spadków i darowizn będzie następująca: 

  • dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej, opodatkowaniu nie będzie podlegać nabycie w okresie 5 lat, własności rzeczy i praw majątkowych o wartości do 36 120 zł od jednej osoby lub do 108 360 zł od kilku osób;
  • dla nabywców zaliczanych do II grupy podatkowej opodatkowaniu podlegać nie będzie własność rzeczy i praw majątkowych o wartości do 27 090 zł od jednej osoby oraz do 81 270 zł w przypadku kilku darczyńców;
  • w przypadku nabywców zaliczanych do III grupy podatkowej limity wynoszą 18 060 zł od jednej osoby oraz 54 180 zł od wielu osób. 

Okresy 5-letnie, które brane są pod uwagę, będą liczone od 1 lipca 2023 r. 

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 26 stycznia 2023 r. o zmianie ustaw w celu likwidowania zbędnych barier administracyjnych i prawnych.

Znowelizowana 14 kwietnia 2023 roku Ustawa  z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn 

Autorka: Monika Lisik

Świadectwo energetyczne – nowy obowiązek właścicieli nieruchomości

Pan Piotr z żoną mieszkają w domu jednorodzinnym zbudowanym w latach 50-tych przez dziadka pana Piotra. Budynek jest murowany, ale nie jest ocieplony. Dach pokrywa papa. Pan Piotr ma świadomość, że dom nie jest dobrze izolowany, ale nie ma środków na termomodernizację. Znajomy powiedział mu, że będzie obowiązek sporządzenia świadectwa energetycznego dla wszystkich nieruchomości. Pan Piotr zwrócił się do doradcy obywatelskiego z pytaniem czy to prawda?

Świadectwo energetyczne budynku to nic nowego. Istnieje od kilkunastu lat i było wymagane od właścicieli domów, które zostały wybudowane po 2009 r.  Natomiast wejście w życie z dniem 28 kwietnia 2023 r. nowelizacji ustawy o charakterystyce energetycznej budynku oraz ustawy – Prawo budowlane wprowadza obowiązek sporządzenia świadectwa charakterystyki energetycznej dla wszystkich właścicieli oraz zarządców budynków, a także właścicieli mieszkań spółdzielczych w Polsce, również tych wybudowanych przed 2009 r.

Czym jest świadectwo energetyczne budynku?

Świadectwo energetyczne budynku (certyfikat lub paszport energetyczny) jest to dokument sporządzany na podstawie oceny energetycznej budynku informujący o zapotrzebowaniu domu na energię potrzebną do ogrzewania, wentylacji, klimatyzacji, oświetlenia oraz podgrzewania wody.

Informacje zawarte w świadectwie energetycznym przesyłane są do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB).

Kto będzie musiał w pierwszej kolejności wyrobić paszport energetyczny?

Świadectwo energetyczne będzie wymagane dla:

  • domów oraz mieszkań przeznaczonych na sprzedaż lub wynajem,
  • budynków wybudowanych przed 2009 rokiem – jeśli budynek taki przejdzie modernizację,
  • inwestorów indywidualnych – kopia świadectwa będzie musiała być dołączona do zawiadomienia o zakończeniu budowy lub wniosku o pozwolenie na użytkowanie.

Oznacza to, że od momentu obowiązywania znowelizowanej ustawy, czyli nie później niż od 28 kwietnia 2023 roku będzie obowiązek dołączenia kopii świadectwa energetycznego nie tylko do zawiadomienia o zakończeniu budowy lub wniosku o pozwolenie na użytkowanie, ale także w przypadku wynajmu lub sprzedaży mieszkania lub domu wybudowanego wcześniej. Obowiązek dotyczy także zarządców budynków oraz wszystkich osób, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe lub spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu.

Obowiązek poinformowania o świadectwie energetycznym powinien się znaleźć już w ogłoszeniu zbycia lub najmu nieruchomości, gdy dla budynku lub jego części ten dokument został sporządzony.

Dotychczasowy właściciel domu lub mieszkania w przypadku sprzedażny nieruchomości będzie zobowiązany dołączyć świadectwo energetyczne w momencie sporządzania aktu notarialnego umowy zbycia prawa własności lub spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Notariusz odnotuje w akcie notarialnym przekazanie nabywcy świadectwa charakterystyki energetycznej. 

Uwaga! 

Za nieprzekazanie świadectwa bądź przekazanie dokumentu sporządzonego poza centralnym rejestrem grozić będzie kara grzywny nawet do 5 tys. złotych.

W przypadku najmu lokali właściciel będzie miał obowiązek sporządzić charakterystykę energetyczną mieszkania tylko przy nowych umowach najmu. Nie będzie to dotyczyło umów zawartych przed wejściem w życie nowych przepisów.

Kto jest zwolniony z obowiązku posiadania świadectwa energetycznego?

Ustawodawca wskazał listę obiektów zwolnionych z obowiązku posiadania świadectwa energetycznego. Są to budynki:

  • podlegające ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;
  • używane jako miejsce kultu i do działalności religijnej; 
  • przemysłowe oraz gospodarcze niewyposażone w instalacje zużywające energię, z wyłączeniem instalacji oświetlenia wbudowanego; 
  • mieszkalne, przeznaczone do użytkowania nie dłużej niż 4 miesiące w roku;
  • wolnostojące o powierzchni użytkowej poniżej 50 m2
  • niemieszkalne służące gospodarce rolnej o zapotrzebowaniu na nieodnawialną energię pierwotną nie wyższą niż 50 kWh//m2 / rok.

Ponadto świadectwo charakterystyki energetycznej nie jest wymagane od właścicieli, którzy wykorzystują istniejący budynek (lub lokal) na własny użytek, to znaczy, nie zamierzają go sprzedawać lub wynajmować.

Ile kosztuje świadectwo energetyczne i kto je może sporządzić?

Sporządzenie charakterystyki energetycznej będzie wiązało się z dodatkowymi koszami dla właścicieli mieszkań, jeśli będą chcieli je sprzedać lub wynająć. Jest to wydatek rzędu kilkuset złotych (od 300 zł nawet do 1 000 zł), a cena będzie zależna od lokalizacji nieruchomości, jej wielkości, przeznaczenia i stopnia skomplikowania projektu.

Certyfikat energetyczny może zostać sporządzony zarówno w wersji papierowej, jak i elektronicznej wyłącznie przez osobę uprawnioną, która jest wpisana na listę Ministerstwa Rozwoju i Technologii (https://www.gov.pl/web/rozwoj-technologia/centralny-rejestr-charakterystyki-energetycznej-budynkow).  Informacje na temat centralnego rejestru charakterystyki energetycznej budynków można uzyskać pod numerem telefonu: 22 411 92 40.

Świadectwo jest ważne przez 10 lat od dnia jego sporządzenia. Świadectwa przekazane przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują ważność przez okres, na jaki zostały sporządzone.

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 7 października 2022 r. o zmianie ustawy o charakterystyce energetycznej budynków oraz ustawy - Prawo budowlane 

Autorka: Monika Lisik

Dlaczego bank pyta o źródło wpływów na konto?

Pan Andrzej zgłosił się do doradcy obywatelskiego ponieważ otrzymał z banku pismo, w którym bank żąda przekazania informacji o dodatkowym źródle dochodów w postaci środków, jakie ostatnio wpłynęły na rachunek bankowy pana Andrzeja, a  które wcześniej nie pojawiały się w takiej wysokości. Sytuacja finansowa pana Andrzeja, która była znana bankowi, oczywiście mogła ulec zmianie i nie ma w tym nic nadzwyczajnego, ale powinien to wyjaśnić i wykazać źródło swoich dodatkowych dochodów. Dostał na odpowiedź określony czas oraz ostrzeżenie, że brak reakcji będzie się łączył z poważnymi kłopotami – sprawa zostanie przekazana do urzędu skarbowego lub do prokuratury. Z wyjaśnień pana Andrzeja wynika, że faktycznie na jego koncie pojawiły się kilkukrotnie nowe przelewy po kilka tysięcy złotych. Były to pożyczki od znajomego, który pomaga mu finansowo. Niestety panowie nie spisali umowy. Pan Andrzej zapytał, na jakiej podstawie bank ma prawo pytać o źródła wpływów na jego rachunek, skoro nie toczy się przeciwko niemu żadne postępowanie ani karne ani cywilne. Czy działanie banku nie powinna cechować  dyskrecja i brak ingerencji w osobiste sprawy klienta? 

Banki działają przede wszystkim na podstawie przepisów Prawa bankowego, ale nie tylko. Nowe uprawnienia banków wynikają z ustawy z  dnia 1 marca 2018 roku o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

Przepisy ustawy nakładają na banki obowiązek badania źródeł finansowych swoich klientów. Jest to związane z ryzykiem prania pieniędzy przez posiadaczy rachunków, u których wykryto niezidentyfikowane wpłaty. Zasadniczo urząd skarbowy nie ma dostępu do rachunków osobistych klientów w bankach. Są jednak sytuacje, kiedy bank musi zawiadomić urząd skarbowy o podejrzanych transakcjach.

Jakie transakcje mogą zainteresować bank?

  • określone stałe kwoty wpływów, których wartość przekracza równowartość 15 000 euro (ok. 70 tys. zł) lub większej, bez względu na to, czy transakcja jest przeprowadzana jako pojedyncza operacja, czy kilka operacji, które wydają się ze sobą powiązane,
  • transfer środków pieniężnych na kwotę przekraczającą równowartość 1000 euro,
  • transakcje okazjonalne o równowartości 1000 euro lub większej przeprowadzane z wykorzystaniem waluty wirtualnej;
  • przelewy, które wydają się ze sobą powiązane, na mniejsze sumy, dające w rezultacie wysoką wartość;
  • przelewy o różnych tytułach wpłat, które bankowi będą wydawać się podejrzane;
  • przelewy na podobne kwoty, ale od różnych nadawców.

Zasadniczo wpłaty na konto nie powinny interesować urzędu skarbowego, ale ich wysoka wartość, powtarzalność lub różne tytuły wpłat, przy większej częstotliwości mogą wydać się podejrzane i bank może uznać, że doszło do prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. W takim przypadku bank może zablokować konto bankowe i zgłosić transakcję do Głównego Inspektora Informacji Finansowej, który podejmuje decyzję, czy skierować sprawę do US i/lub do prokuratury.

Nie ma przy tym znaczenia, czy przelewy wykonywane są na obce rachunki, czy na własne konto bankowe. Bank może zainteresować się przelewem także wtedy, gdy na rachunek wpłynie wysoka kwota pieniędzy tytułem wygranej, spadku, pożyczki, z tytułu sprzedaży nieruchomości np. mieszkania lub działki oraz ruchomości np. samochodu, dzieła sztuki o znacznej wartości. 

W każdej z tych sytuacji należy się niezwłocznie zgłosić do odpowiedniego urzędu skarbowego i zapłacić należny fiskusowi podatek lub skorzystać formalnie z przysługującego zwolnienia. 

Warto w tym miejscu podkreślić, że obywatele nie są pod ciągłą kontrolą urzędu skarbowego.  Banki posiadają wystarczające informacje o naszej sytuacji finansowej, żeby nie podejmować interwencji w nieuzasadnionych przypadkach.  Na ogół wykonywane przez klientów transakcje bankowe mają solidne i logiczne wytłumaczenie, więc nawet przy dużych wpływach na konto, bank zrealizuje transakcję bez dalszych problemów po wstępnej kontroli. Zareaguje tylko wtedy, gdy wykonywana transakcja wyda się podejrzana co do jej legalności.

Co czeka pana Andrzeja, jeśli nie dostarczy bankowi skanu umowy na czas? Doradca wyjaśnił, że wiele zależy od wewnętrznych procedur bezpieczeństwa, jakie w danym banku obowiązują. W skrajnych przypadkach bank może zablokować środki na koncie klienta, ale nie dłużej niż na 24 godziny, tak by ich nie przelał na inne konto. Bank ma również obowiązek powiadamiania Generalnego Inspektora Informacji Finansowej (urząd przy Ministerstwie Finansów) o podejrzeniu prania brudnych pieniędzy. Inspektor może z kolei wydać decyzję o wydłużeniu blokady środków na rachunku i zgłosić podejrzenie popełnienia przestępstwa do prokuratury. Doradca poradził panu Andrzejowi spisać z kolegą umowę pożyczki, zapłacić podatek PCC (podatek od czynności cywilnoprawnych) a scan umowy przekazać do banku, w którym pan Andrzej posiada rachunek bankowy.

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe
Ustawa z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

Autor: Monika Lisik

Dodatek elektryczny – kto może składać wniosek?

Pani Beata wraz z synem mieszkają w lokalu o wielkości ponad 60 m2. Jedynym źródłem ogrzewania ich mieszkania jest energia elektryczna. Oboje mają świadczenia, ale w związku z zapowiadanymi podwyżkami pani Beata obawia się wysokich kosztów. Słyszała, że można uzyskać wsparcie finansowe w tym zakresie. Pytała, jakie warunki należy spełnić oraz gdzie składać wniosek?

Ustawa o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej weszła w życie dnia 18 października 2022 r.   Zgodnie z jej regulacją gospodarstwa domowe, w których głównym źródłem ciepła jest urządzenie na prąd mogą ubiegać się o dodatek elektryczny.  

Dodatek elektryczny to jednorazowa dopłata w wysokości:

  • 1000 zł – dla osób wykorzystujących do ogrzewania domów i mieszkań urządzenia na prąd, np. pompy ciepła, piece akumulacyjne, bojlery.
  • 1500 zł w przypadku rocznego zużycia energii elektrycznej ponad 5000 kWh – podwyższony dodatek dostaną ci, u których zużycie prądu w 2021 roku przekroczyło 5000 kWh. Aby uzyskać dodatek elektryczny w podwyższonej kwocie, do wniosku należy dołączyć rozliczenie roczne z przedsiębiorstwem energetycznym potwierdzające zużycie energii elektrycznej w 2021 r. przekraczające 5000 kWh.

Kryterium dochodowe nie obowiązuje.

Warunkiem uzyskania dodatku elektrycznego jest wpis lub zgłoszenie źródła ogrzewania do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB).  Mimo, że termin składania zgłoszeń już minął, gminy dalej przyjmują deklaracje. Można dokonać wpisu w urzędzie gminy lub miasta oraz w formie elektronicznej na stronie: CEEB.gov.pl (przez profil zaufany).

W jakim terminie i gdzie składać wniosek o dodatek?

Wnioski o dodatek elektryczny można składać w urzędach gmin właściwych ze względu na miejsce zamieszkania, od 1 grudnia 2022 r. do 1 lutego 2023 r.

Wnioski o wypłatę dodatku złożone po 1 lutego 2023 r. pozostaną bez rozpoznania.

Dodatek wypłacany będzie do 31 marca 2023 r.

We wniosku należy zawrzeć następujące informacje:

  • imię, nazwisko;
  • numer identyfikacyjny PESEL;
  • adres zamieszkania;
  • numer rachunku bankowego, na który zostanie przekazana kwota dodatku energetycznego;
  • dane osoby lub osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego;
  • informację dotycząca źródeł ogrzewania zasilanych energią elektryczną.

Wzór wniosku o wypłatę dodatku elektrycznego można znaleźć pod tym adresem:

W przypadku gdy wniosek o wypłatę dodatku elektrycznego dla gospodarstwa domowego wieloosobowego złożyła więcej niż jedna osoba, dodatek ten jest przyznawany wnioskodawcy, który złożył taki wniosek jako pierwszy.

Jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku elektrycznego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego. Niewyrażenie zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, lub uniemożliwienie jego przeprowadzenia, stanowi podstawę do odmowy przyznania dodatku.

Kto nie będzie mógł skorzystać z dodatku elektrycznego?

Z dodatku elektrycznego nie będą mogły skorzystać osoby, które otrzymały już inne wsparcie: dodatek węglowy, dopłatę do peletu, drewna, gazu czy oleju opałowego.

Dodatek elektryczny nie przysługuje też posiadaczom fotowoltaiki.

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej Dz.U.2022.2127 z dnia 2022.10.17.

Autor: Monika Lisik