malgorzatadabrowska

Czego nie może zająć komornik?

6 października 2025

Do punktu poradnictwa obywatelskiego zgłosiła się pani Janina. Pani Janina ma 57 lat. posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym i utrzymuje się z renty z tytułu niezdolności do pracy. Pani Janina dostała pisemne zawiadomienie o wszczęciu egzekucji egzekucji komorniczej z ruchomości. Pani Janina ma dług z tytułu zaciągniętego kredytu, którego nie była w stanie spłacić, ponieważ z powodu pogorszenia stanu zdrowia utraciła pracę. Bank wypowiedział umowę kredytową. W związku z tym dług rósł, a sprawa została przekazana do komornika. Pani Janina bardzo się zaniepokoiła, nie jest w stanie podjąć zatrudnienia aby spłacić zobowiązanie. Bardzo się martwi wizytą komornika. Pyta czy komornik może zabrać jej pralkę lub lodówkę.

Egzekucja komornicza często powoduje wiele stresu u dłużnika. Klienci poradnictwa obywatelskiego zgłaszają się z obawami dotyczącymi egzekucji. Pytają czy komornik może zgodnie z prawem zabrać im wszystko, co posiadają w mieszkaniu. Doradca wyjaśnił pani Janinie, że nie ma powodów do niepokoju, ponieważ komornik nie może zająć na poczet egzekucji przedmiotów niezbędnych w codziennym użytku takich jak : pralka, lodówka, ubrania, pościel czy bielizna. Także zapas żywności, przedmioty niezbędne do wykonywania pracy zarobkowej, papiery osobiste, przedmioty niezbędne do nauki, lekarstwa – tych rzeczy komornik nie może zabrać.
Gdyby jednak pani Janina posiadała na przykład nowoczesny telewizor, wartościowe meble lub obrazy albo też inne dzieła sztuki, drogocenne futra, wartościową porcelanę lub zastawę stołową, wtedy te przedmioty mogłyby zostać zajęte na poczet długów przez komornika. Komornik wszystkie zajęte ruchomości wpisuje do protokołu w którym również wpisuje ich wartość.

Podstawa prawna:
Art. 829 Kodeksu Postępowania cywilnego
Art. 845 Kodeksu Postępowania cywilnego
Art. 847 Kodeksu Postępowania cywilnego

Autorka: Małgorzata Dąbrowska

Kto jest zwolniony z opłaty abonamentowej RTV?

9 czerwca 2025

Pani Halina ma 74 lata. Jest na emeryturze. Jednak emerytura nie jest zbyt wysoka i każdy grosz bardzo się liczy. Pani Halina pobiera emeryturę w wysokosci 4200 zł. Pani Halina usłyszała niedawno od sąsiadki, że osoby, które ukończyły 75 rok życia, są zwolnione z konieczności regulowania opłaty z tytułu abonamentu RTV. Pani Halina do tej pory opłacała go regularnie. Do doradcy obywatelskiego zgłosiła się z zapytaniem czy sąsiadka ma rację i gdy ukończy odpowiedni wiek będzie zwolniona z opłaty.

Opłata abonamentowa jest to opłata, którą zobowiązany jest regulować każdy obywatel do 75 roku życia, który posiada w mieszkaniu radioodbiornik lub telewizor (poza osobami figurującymi w wykazie osób zwolnionych z opłaty). W roku 2025 za odbiornik telewizyjny i radiowy zapłacimy 27,30 zł miesięcznie.

Doradca obywatelski poinformował panią Halinę, że zgodnie z przepisami ustawy o opłatach abonamentowych, z chwilą ukończenia przez panią Halinę 75 lat, będzie ona zwolniona z konieczności regulowania opłaty abonamentowej. Doradca podreślił, że pani Halina będzie musiała dopełnić formalności ponieważ, aby zostać ostatecznie zwolnionym z wnoszenia tej opłaty należy w urzędzie pocztowym okazać dokument potwierdzający uprawnienie do zwolnienia oraz złożyć stosowne oświadczenie.

Zgodnie z ustawą o opłatach abonamentowych nie tylko osoby, które ukończyły 75 rok życia są zwolnione z uiszczania opłaty. Zwolnione są także osoby, które:

posiadają orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności (I grupa)
otrzymują świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy lub rentę socjalną
są niesłyszące
są niewidome lub ich ostrość wzroku nie przekracza 15%
ukończyły 60 rok życia i otrzymują emeryturę nie przekraczającą 4090,86zł
spełniają kryteria dochodowe, określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych
mają prawo do świadczeń wypłacanych przez ośrodek pomocy społecznej
są bezrobotne

Planowane są również zmiany w prawie. Zgodnie z nowym projektem abonament RTV miałaby zastąpić opłata audiowizualna pobierana przez urząd skarbowy rocznie przy rozliczaniu podatku przez obywateli w wieku 26-75 lat, jednak na razie są to tylko wstępne zapowiedzi.

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 21 kwietnia 2005 roku o opłatach abonamentowych

Autorka: Małgorzata Dąbrowska

Pochówek na koszt państwa

4 listopada 2024

Pan Piotr ma 65 lat. Jest osobą samotną. Od dłuższego czasu ma problemy z sercem. Rok temu zmarł jego starszy brat, który był jego ostatnią najbliższą rodziną. Od tego momentu pan Piotr pozostaje zupełnie sam. Pan Piotr na co dzień utrzymuje się z niewielkiej emerytury, mieszka w mieszkaniu z zasobów miasta, żyje bardzo skromnie. Nie udało mu się zgromadzić żadnych oszczędności. Ostatnio stan zdrowia pana Piotra bardzo się pogorszył, dały o sobie znać problemy z sercem. Pan Piotr zaczął myśleć o tym, co by się stało, gdyby dostał drugiego zawału i zmarł. Bardzo się zmartwił tym, że w związku z tym, że nie ma rodziny i oszczędności, że nie ma go kto pochować. Do doradcy obywatelskiego zgłosił się z pytaniem, co stanie się w takiej sytuacji, kto będzie odpowiedzialny za jego pochówek?

Doradca poinformował pana Piotra, że zgodnie z ustawą o Cmentarzach i chowaniu zmarłych prawo do pochowania osoby bliskiej ma małżonek, wstępni, zstępni oraz krewni boczni, aż do czwartego stopnia pokrewieństwa. Jednak w sytuacji, w której osoba zmarła nie miała żadnej bliskiej rodziny oraz żadnych krewnych, obowiązek pochowania spoczywa na gminie, w której zmarły zamieszkiwał przed śmiercią. W związku z tym zgodnie z Ustawą o pomocy społecznej, pan Piotr zostanie pochowany przez jednostkę samorządową prawnie do tego zobowiązaną, czyli gminny ośrodek pomocy społecznej. W przypadku, w którym możliwe jest ustalenie wyznania religijnego osoby zmarłej, osoba ta jest chowana zgodnie z tym wyznaniem. Pan Piotr powinien zatem poinformować pracowników ośrodka pomocy społecznej o tym, jakiego jest wyznania. Dodatkowo doradca poinformował pana Piotra o tym, że pogrzeby na koszt gminy są bardzo skromne, osoby które są chowane przez gminę zostają złożone do grobu w najprostszej drewnianej trumnie do grobu ziemnego, a jeśli były wyznania katolickiego stawiany jest również drewniany krzyż.

Podstawa prawna:
Ustawa o Cmentarzach i chowaniu zmarłych art. 10 
Ustawa o Pomocy Społecznej art.17 pkt 15,  art. 36 pkt 2f

Autorka: Małgorzata Dąbrowska

Jak uzyskać tytuł prawny do lokalu po opuszczeniu go przez głównego najemcę?

2 września 2024

Pani Ilona ma 35 lat. Od urodzenia mieszka w Warszawie w lokalu komunalnym ze swoją mamą. Mama była głównym najemcą lokalu. Ponad rok temu mama pani Ilony opuściła dobrowolnie lokal i przeniosła się do swojego partnera. Pani Ilona zaniepokoiła się, że z powodu opuszczenia przez mamę lokalu, ona może stracić prawo do mieszkania i poprosiła doradcę o pomoc. Pani Ilona obecnie mieszka w lokalu z 6 letnią córką.

Zgodnie z przepisami Ustawy o Ochronie Praw Lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy, wynajmujący, a więc w tym przypadku gmina, ma prawo wypowiedzieć umowę najmu, w sytuacji, w której najemca dobrowolnie opuścił lokal i nie przebywa w nim powyżej 12 miesięcy. W tej sytuacji gmina może wypowiedzieć umowę najmu lokalu mamie pani Ilony, i gdy Pani Ilona zgłosi w gminie, że mama opuściła lokal ponad rok temu, wtedy gmina wypowie umowę jej mamie. Co jednak stanie się wtedy z Panią Iloną?

W takiej sytuacji pani Ilona może się starać, o wstąpienie w najem po opuszczeniu lokalu przez głównego najemcę. Ponieważ reguluje opłaty na bieżąco i nie wpływają na nią skargi ze strony sąsiadów, ma prawo złożyć podanie do Wydziału Zasobów Lokalowych właściwego dla dzielnicy, w której mieszka. Zatem Pani Ilona powinna niezwłocznie złożyć podanie o wstąpienie w najem po opuszczeniu lokalu przez głównego najemcę. Poniżej przykładowy wzór takiego podania:

Proszę o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego położonego w………….(należy podać miasto, ulicę, numer budynku, numer lokalu), stanowiącego własność miasta ………………,po opuszczeniu przez dotychczasowego najemcę* ………………………………………………………….. (imię i nazwisko dotychczasowego najemcy), oświadczam, że w stosunku do dotychczasowego najemcy jestem ………. (należy podać stopień pokrewieństwa). Oświadczam również, że nie posiadam tytułu prawnego do żadnego innego lokalu.

Następnie należy podać uzasadnienie, w którym trzeba opisać całą sytuację. W przypadku Pani Ilony uzasadnienie mogłoby brzmieć w następujący sposób:

W lokalu przy ul. ………….. w Warszawie mieszkam od urodzenia. Pracuję w Warszawie, jednak moje zarobki nie są wystarczające na wynajęcie lokalu na rynku komercyjnym. (dowód: zaświadczenie o dochodach) Nie posiadam tytułu prawnego do żadnego innego lokalu. Samotnie wychowuję 6-letnią córkę. Od 18 roku pracuję i regularnie dokładałam się do czynszu i opłat za media. Od momentu gdy moja mama opuściła mieszkanie, regularnie sama dokonuję wszelkich opłat związanych z mieszkaniem. W związku z zaistniałą sytuacją proszę o możliwość wstąpienia w najem po opuszczeniu lokalu przez najemcę.

Podstawa prawna:
Art. 11 ust 3 pkt 1 ust o ochronie praw lokatorów
Art. 18 Uchwały NR XXIII/669/2019 RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy

Autorka: Małgorzata Dąbrowska

Immisje – czym są i jak można im przeciwdziałać?

3 czerwca 2024

Pani Helena ma 70 lat. Jest bardzo schorowana i w związku ze stanem zdrowia potrzebuje dużo odpoczynku. Mieszka w mieszkaniu, należącym do zasobów mieszkaniowych miasta. W mieszkaniu nad Panią Heleną mieszka dwoje młodych ludzi, pani Helena nie wie dokładnie w jakim są wieku, ale ocenia, że mają po około 25 lat. Młodzi ludzie często hałasują tak, że pani Helena nie jest w stanie odpocząć we własnym domu. Codziennie słyszy głośne dźwięki i nie jest to tylko muzyka, ale też inne odgłosy takie jak szuranie, przestawianie mebli. Pani Helena wielokrotnie prosiła sąsiadów o ograniczenie hałasów. Próbowała też prosić policję o interwencję, jednak ta nie odniosła żadnego skutku. Pani Helena nie wie już co może z tym zrobić, czuje się bardzo bezradna i dlatego zgłosiła się po pomoc do doradcy obywatelskiego.

Doradca obywatelski wyjaśnił pani Helenie czym są immisje. Immisje obejmują zagadnienie określane mianem „prawa sąsiedzkiego”. W polskim prawie cywilnym termin „immisje” odnosi się do bezprawnego wtargnięcia w cudze prawo własności lub korzystanie z nieruchomości lub innych dóbr w sposób uciążliwy dla właściciela. Immisje mogą obejmować różnego rodzaju działania lub zaniechania, które powodują zakłócenie lub naruszenie praw właściciela do korzystania z jego nieruchomości lub innych dóbr.

Przykładem immisji mogą być:

1. Nadmierny hałas lub drgania pochodzące z sąsiedniej nieruchomości, które zakłócają spokój i komfort życia właściciela.

2. Zanieczyszczenie powietrza, wody lub ziemi, które szkodzi nieruchomości i utrudnia jej użytkowanie.

3. Zakłócenie dostępu do nieruchomości lub ograniczenie korzystania z niej przez sąsiada lub inny podmiot.

Immisje są uznawane za działania nielegalne i mogą stanowić podstawę do dochodzenia roszczeń o odszkodowanie, naprawienie szkody lub zaniechanie dalszego naruszania praw właściciela. W polskim prawie cywilnym istnieją przepisy regulujące kwestię immisji i sposoby ochrony właścicieli przed nieuprawnionymi działaniami innych osób.

W przypadku pani Heleny immisjami są uciążliwe hałasy dochodzące z mieszkania na górze, znajdującego się bezpośrednio nad mieszkaniem pani Heleny. Pani Helena może wystąpić do sąsiadów z prośbą o zaniechanie immisji. Prośbę swoją pani Helena powinna skierować na piśmie i zostawić sobie kopię pisma, które przekaże sąsiadom. Jeśli zachowanie sąsiadów pomimo pisemnej prośby pani Heleny nie ulegnie zmianie, wtedy pani Helena może wystąpić na drogę sądową. W takiej sytuacji należy złożyć do sądu pozew o zaniechanie immisji. Taki pozew składa się do sądu rejonowego właściwego dla miejsca położenia nieruchomości. Od pozwu należy uiścić opłatę w wysokości 600 zł. W przypadku pani Heleny będą to wysokie koszty, więc będzie mogła się ubiegać o zwolnienie z kosztów procesu.

Podstawa prawna:
Art. 222 i 144 Kodeksu cywilnego

Autorka: Małgorzata Dąbrowska

Jak odzyskać pożyczone pieniądze czyli pozew o zapłatę bez tajemnic

4 marca 2024

Pan Eugeniusz ma 75 lat. Przez całe swoje życie oszczędzał i odkładał pieniądze. Chciał mieć zabezpieczenie finansowe gdy już nie będzie mógł podejmować pracy. Dzięki wytrwałości udało mu się zebrać pewną kwotę oszczędności. Pan Eugeniusz wspomniał o tym swojemu znajomemu. Znajomy pana Eugeniusza zwrócił się do niego z prośbą o pożyczkę. Pan Eugeniusz pożyczył znajomemu 40 tysięcy złotych. Pan Eugeniusz podpisał ze znajomym umowę określającą dokładne terminy i warunki spłaty pożyczki. Znajomy przez rok wywiązywał się z umowy bez zarzutów, jednak po roku, nagle przestał spłacać ustalone raty. Zerwał też całkowicie kontakt z panem Eugeniuszem. Pan Eugeniusz jest bardzo zaniepokojony, chciałby odzyskać swoje pieniądze i zwrócił się z pytaniem do doradcy obywatelskiego, czy będzie to w ogóle możliwe.

Pan Eugeniusz może wystąpić do Sądu Rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania znajomego pana Eugeniusza z pozwem o zapłatę. Zanim jednak Pan Eugeniusz wystąpi na drogę sądową warto podjąć próbę pozasądowego rozwiązania sporu. W tym celu Pan Eugeniusz na adres znajomego podany w umowie pożyczki, powinien skierować przedsądowe wezwanie do zapłaty. W takim wezwaniu należy wskazać datę, do której Pan Eugeniusz oczekuje zwrotu pieniędzy i wyraźnie zaznaczyć, że po upływie wyznaczonego terminu sprawa zostanie skierowana na drogę sądową. Przedsądowe wezwanie do zapłaty warto wysłać za pośrednictwem poczty listem poleconym z potwierdzeniem odbioru. W przypadku przekroczenia terminu podanego przez pana Eugeniusza w przedsądowym wezwaniu do zapłaty, Pan Eugeniusz może skierować sprawę do sądu. W tym przypadku konieczne będzie złożenie pozwu o zapłatę. W pozwie o zapłatę należy wskazać Sąd, do którego kierowana jest sprawa, w tym przypadku będzie to Sąd Rejonowy, właściwy dla miejsca zamieszkania znajomego Pana Eugeniusza. Następnie wartość przedmiotu sporu – w tym przypadku będzie to kwota, której znajomy nie zwrócił Panu Eugeniuszowi w wyznaczonym terminie. Dane powoda czyli Pana Eugeniusza oraz dane pozwanego. Następnie należy określić w pozwie sposób naliczania odsetek za zwłokę w spłacie pożyczki. Kolejnym ważnym elementem pozwu jest sformułowanie uzasadnienia. W uzasadnieniu trzeba podać wszystkie fakty, które uzasadniają złożenie pozwu. W przypadku Pana Eugeniusza jest to opis całej historii oraz zaznaczenie kluczowych informacji, takich jak to, że została podjęta próba pozasądowego rozwiązania sporu. Następnie bardzo ważne jest dołączenie dowodów potwierdzających zaistniałą sytuację. W związku z tym Pan Eugeniusz powinien do pozwu koniecznie dołączyć umowę zawartą ze znajomym, jak również przedsądowe wezwanie do zapłaty. Na zakończenie należy pamiętać o wymienieniu wszystkich załączników, które będą dołączone do pozwu. Pozew należy złożyć w dwóch identycznych egzemplarzach wraz z załącznikami. Pozew podlega obowiązkowej opłacie w wysokości 5% wartości przedmiotu sporu. Po rozpatrzeniu pozwu złożonego przez Pana Eugeniusza i przeanalizowaniu dowodów w sprawie, sąd wyda nakaz zapłaty.

Podstawa prawna:
Art. 13 ust 2 ustawy Koszty sądowe w sprawach cywilnych
Art. 491,481,476 Kodeksu Cywilnego
Art. 480,485 Kodeksu Postępowania Cywilnego

Autorka: Małgorzata Dąbrowska

Kiedy warto wystawić pełnomocnictwo pocztowe?

25 września 2023

Pani Aldona ma 67 lat. Mieszka sama. Nie ma nikogo bliskiego w pobliżu miejsca swojego zamieszkania. Jedyną bliską dla pani Aldony osobą jest jej dorosła córka, która mieszka po drugiej stronie miasta. Pani Aldona bierze udział w sprawie spadkowej po swojej siostrze. Do tej pory zawsze osobiście odbierała korespondencję, jednak z uwagi na to, że wybiera się na dawno zaplanowany pobyt w sanatorium, obawia się, że nie będzie mogła odebrać korespondencji z sądu. Pyta co może zrobić w takiej sytuacji?

Doradca poradził pani Aldonie aby wystawiła pełnomocnictwo pocztowe swojej córce. Pełnomocnictwa pocztowego może udzielić adresat listu lub przesyłki osobie przez siebie upoważnionej, nie musi to być osoba z rodziny. Dzięki temu pełnomocnictwu córka pani Aldony zostanie upoważniona do odbioru korespondencji w jej imieniu, podczas nieobecności pani Aldony pod jej adresem zamieszkania.

Zgodnie z przepisami pełnomocnictwo pocztowe powinno zostać udzielone w obecności pracownika poczty polskiej. Jednak można go też udzielić drogą elektroniczną wtedy jednak konieczne jest podpisanie go podpisem elektronicznym lub podpisem zaufanym.

Pełnomocnictwo musi zawierać dane zarówno osoby, która je wystawia jak i osoby dla której jest wystawiane, konieczne jest podanie imion nazwisk a także rodzaju i serii dowodów tożsamości. Należy również określić na jaki okres pełnomocnictwo jest wystawiane.

Pełnomocnictwo pocztowe można wystawić:

Jednorazowo- wtedy wiąże się to z opłatą 6 zł

Okresowo- na dany okres czasu wtedy opłata wyniesie 8 zł

Do odwołania – czyli na stałe opłata od takiego pełnomocnictwa wynosi aktualnie 26 zł.

Wzór takiego pełnomocnictwa można znaleźć pod linkiem: https://www.poczta-polska.pl/hermes/uploads/2021/05/Pe%C5%82nomocnictwo-pocztowe.pdf

Gdy córka pani Aldony zostanie umocowana na podstawie pełnomocnictwa, wówczas będzie mogła udać się do placówki pocztowej, przedstawić awizo oraz swój dowód osobisty i poinformować pracownika poczty, że na jej imię i nazwisko zostało wystawione pełnomocnictwo oraz podać jego numer. To wystarczy aby córka pani Aldony mogła odebrać korespondencję.

Podstawa prawna:
Art. 38 ustawy prawo pocztowe

Autorka: Małgorzata Dąbrowska

Czym jest księga wieczysta i do czego służy?

31 lipca 2023

Pani Joanna jakiś czas temu odziedziczyła niewielkie mieszkanie po zmarłej mamie. Po załatwieniu formalności związanych ze spadkobraniem, pani Joanna dowiedziała się w spółdzielni mieszkaniowej, że teraz powinna dokonać zmiany wpisu w księdze wieczystej. Pani Joanna do tej pory nie wiedziała w ogóle, czym jest księga wieczysta. Bardzo się zaniepokoiła. Umówiła się na spotkanie z doradcą, aby dowiedzieć się czym jest księga wieczysta i czy konieczne jest dokonywanie w niej zmian.

Doradca obywatelski wytłumaczył Pani Joannie, że księga wieczysta to podstawowy dokument umożliwiający ustalenie stanu prawnego nieruchomości. Rejestr Ksiąg Wieczystych jest to rejestr, do którego dostęp jest publiczny. Oznacza to, że znając numer konkretnej księgi można sprawdzić kto jest właścicielem danej nieruchomości, oraz jaki jest jej status prawny. Każda księga wieczysta jest podzielona na cztery działy.

W pierwszym dziale zawarte są informacje ogólne dotyczące nieruchomości takie jak: adres, powierzchnia nieruchomości, ewentualnie liczba pięter jeśli jest to większy budynek.

W drugim dziale zawarte są informacje dotyczące aktualnego właściciela nieruchomości. Jeżeli dana nieruchomość ma więcej niż jednego właściciela, ponieważ przykładowo była częścią masy spadkowej, wtedy w drugim dziale znajdziemy również informacje dotyczące wielkości udziałów poszczególnych właścicieli.

W dziale trzecim księgi zawarte są informacje dotyczące praw i roszczeń związanych z nieruchomością, a więc potencjalnych obciążeń, przykładowo jeżeli jeden z właścicieli ma długi, wtedy komornik może dokonać wpisu w księdze wieczystej na ten temat.

Dział czwarty, w tym dziale znajdziemy informacje czy dana nieruchomość została obciążona hipoteką, a jeśli tak to w jakiej walucie oraz w jakiej wysokości.

Księga wieczysta zakładana jest na wniosek właściciela nieruchomości, budynku lub gruntu. Lokal, który odziedziczyła Pani Joanna ma już założoną księgę. Aktualnie zmarła mama pani Joanny figuruje w księdze jako właściciel. Zatem Pani Joanna jako właścicielka mieszkania, powinna wystąpić z wnioskiem do sądu wieczystoksięgowego o zmianę wpisu w księdze poprzez wpisanie jej jako właścicielki. Wniosek taki należy złożyć do sądu właściwego miejscowo dla położenia danej nieruchomości.

Księga figuruje w elektronicznym rejestrze dostępnym pod adresem :https://ekw.ms.gov.pl/eukw_ogol/menu.do

Właściciel nieruchomości powinien dopilnować, aby treść księgi wieczystej odzwierciedlała stan faktyczny, ponieważ ewentualne niezgodności mogą powodować utrudnienia przy obrocie nieruchomością lub przy uzyskaniu kredytu hipotecznego. Ujawnienie w księdze wieczystej obowiązujących praw leży zarówno w interesie właściciela nieruchomości, jak i osób mających określone prawa względem nieruchomości, szczególnie dlatego, że w przypadku ograniczonego prawa rzeczowego, prawo ujawnione w księdze wieczystej ma pierwszeństwo przed prawem nieujawnionym w księdze. Pani Joanna może, znając numer księgi wieczystej, sprawdzić wszystkie informacje w niej zawarte. W razie potrzeby może również wykonać papierowy wydruk informacji zawartych w księdze.

Podstawa prawna:
Ustawa Księgi wieczyste i hipoteka Art.1,2,3,16,23,24,25,31,36

Autorka: Małgorzata Dąbrowska

Jak dopełnić formalności związanych z wyrejestrowaniem samochodu?

6 marca 2023

Pani Wanda utrzymuje się z niewielkiej emerytury. Niedawno tragicznie zmarł jej dorosły syn, będący kawalerem i nie posiadający dzieci. Syn w chwili śmierci nie pozostawił testamentu. Mąż odszedł kilka lat temu, więc Pani Wanda została jedynym spadkobiercą ustawowym po zmarłym synu. Syn pani Wandy był właścicielem samochodu osobowego marki Opel, który Pani Wanda odziedziczyła po jego śmierci. Samochód jest stary i wymaga napraw lub wymiany części. Pani Wanda nie ma prawa jazdy i samochód nie jest jej potrzebny. Wie też, że ze skromnej emerytury nie podołałaby finansowo, aby ponosić wydatki, na konieczne naprawy. Do doradcy zgłosiła się, aby uzyskać informacje jakich formalności powinna dopełnić, aby pozbyć się niechcianego samochodu.

Jak wspominałam w poprzednim artykule dostępnym tutaj : https://poradnictwoobywatelskie.com/2023/02/27/jakich-formalnosci-nalezy-dopelnic-aby-przerejestrowac-samochod/, pierwszym krokiem koniecznym do wykonania, aby załatwić formalności jest przeprowadzenie postępowania spadkowego.

Następnie po uzyskaniu dokumentu poświadczającego dziedziczenie, Pani Wanda może sprzedać samochód lub oddać go do kasacji. Ponieważ, zdaniem Pani Wandy samochód nie przedstawia dużej wartości, jest zdecydowana, aby przeznaczyć go na złom. W takim wypadku nie wystarczy oddać pojazdu do stacji demontażu. Po zdemontowaniu samochodu Pani Wanda powinna otrzymać następujące dokumenty :

– unieważnienie karty pojazdu (jeżeli pojazd kartę posiadał)

– unieważnienie tablic rejestracyjnych

– zaświadczenie o przyjęciu auta do stacji demontażu

– unieważnienie dowodu rejestracyjnego.

Wyrejestrowanie pojazdu kosztuje 10 zł, chyba że powodem wyrejestrowania jest całkowita utrata pojazdu bez zmiany właściciela. Taka sytuacja zaszłaby, gdyby np. samochód, ktory odziedziczyła pani Wanda spłonął. Dodatkowa opłata na rzecz gminy jest zależna m.in. od rodzaju utraconego pojazdu, a pieniądze są przeznaczone na utrzymanie czystości i porządku w Twojej gminie.

Z tymi dokumentami Pani Wanda powinna się udać do Wydziału Komunikacji właściwego dla swojego miejsca zamieszkania i tam złożyć wniosek o wyrejestrowanie pojazdu oraz załączyć zaświadczenie o demontażu. Pani Wanda powinna to zrobić w terminie 30 dni od dnia otrzymania wyżej wymienionych dokumentów. Dodatkowo konieczne jest, aby zabrała ze sobą tablice rejestracyjne pojazdu. Dopiero po wizycie w Wydziale Komunikacji cała procedura wyrejestrowania auta zostanie oficjalnie zakończona, i wtedy Pani Wanda będzie mogła poinformować firmę, w której samochód był ubezpieczony, że został wyrejestrowany. Z chwilą wyrejestrowania auta na Pani Wandzie przestanie ciążyć obowiązek ubezpieczania go. Jednak aby się tak stało Pani Wanda jest zobowiązana do poinformowania firmy ubezpieczeniowej o wyrejestrowaniu auta.

Podstawa prawna:
Art. 931 Kodeksu Cywilnego
Art. 79 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowym

Autorka: Małgorzata Dąbrowska

Jakich formalnosci należy dopełnić aby przerejestrować samochód?

27 lutego 2023

Pan Marek niedawno pochował swojego ojca. Pan Marek jest jedynakiem, a matka Pana Marka zmarła kilka lat temu. Ojciec pana Marka zostawił po sobie w spadku niewielką działkę rekreacyjną oraz samochód. Pan Marek ma prawo jazdy. Pomyślał, że mógłby zachować samochód aby jeździć na działkę i do lekarza. Nie wie jednak jak ma dopełnić formalności związanych z przerejestrowaniem samochodu na swoje dane, a wie, że jest to konieczne. Poprosił więc doradcę o pomoc w rozwiązaniu tego problemu.

Doradca poinformował pana Marka, że w pierwszej kolejności powinien załatwić formalności dotyczące dziedziczenia spadku. Samochód bowiem jest częścią masy spadkowej po zmarłym ojcu. W tym celu Pan Marek może złożyć w Sądzie właściwym miejscowo dla ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego, wniosek o stwierdzenie nabycia spadku, lub udać się do notariusza, aby sporządził on akt poświadczenia dziedziczenia. Ten dokument jest konieczny, aby Pan Marek mógł dopełnić dalszych formalności związanych z przerejestrowaniem auta.

Gdy już Pan Marek będzie posiadał akt poświadczenia dziedziczenia wtedy powinien udać się do wydziału komunikacji właściwego dla swojego miejsca zamieszkania. W Warszawie Wydziały komunikacji znajdują się w każdym urzędzie dzielnicowym, należy więc udać się do wydziału w dzielnicy, w której zamieszkujemy.

Pan Marek, aby przerejestrować na siebie samochód Taty będzie potrzebował następujących dokumentów:

– dowodu poświadczającego własność pojazdu ( w tym przypadku będzie to Akt poświadczenia dziedziczenia)

– kartę pojazdu

– dowód rejestracyjny pojazdu

– wniosek o rejestrację pojazdu

– dokument potwierdzający tożsamość Pana Marka

Dodatkowo po śmierci Taty Pan Marek jest też odpowiedzialny za opłacenie ubezpieczenia OC. Ubezpieczenie to jest obowiązkowe dla każdego posiadacza pojazdu, i nie wygasa z chwilą śmierci właściciela pojazdu. Pan Marek zatem po dopełnieniu wszystkich formalności związanych z przerejestrowaniem auta, powinien poinformować ubezpieczyciela o zmianie właściciela pojazdu, i podpisać nową umowę ubezpieczeniową.

Podstawa prawna:
Art. 931 Kodeksu Cywilnego
Art. 73 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowym
Art. 23 Ustawy Ubezpieczenia obowiązkowe, Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny i Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych

Autorka: Małgorzata Dąbrowska