Pan Piotr ma 65 lat. Jest osobą samotną. Od dłuższego czasu ma problemy z sercem. Rok temu zmarł jego starszy brat, który był jego ostatnią najbliższą rodziną. Od tego momentu pan Piotr pozostaje zupełnie sam. Pan Piotr na co dzień utrzymuje się z niewielkiej emerytury, mieszka w mieszkaniu z zasobów miasta, żyje bardzo skromnie. Nie udało mu się zgromadzić żadnych oszczędności. Ostatnio stan zdrowia pana Piotra bardzo się pogorszył, dały o sobie znać problemy z sercem. Pan Piotr zaczął myśleć o tym, co by się stało, gdyby dostał drugiego zawału i zmarł. Bardzo się zmartwił tym, że w związku z tym,  że nie ma rodziny i oszczędności, że nie ma go kto pochować.  Do doradcy obywatelskiego zgłosił się z pytaniem, co stanie się w takiej sytuacji, kto będzie odpowiedzialny za jego pochówek?

Doradca poinformował pana Piotra, że zgodnie z ustawą o Cmentarzach i chowaniu zmarłych prawo do pochowania osoby bliskiej ma małżonek, wstępni, zstępni oraz krewni boczni, aż do czwartego stopnia pokrewieństwa. Jednak w sytuacji, w której osoba zmarła nie miała żadnej bliskiej rodziny oraz żadnych krewnych, obowiązek pochowania spoczywa na gminie, w której zmarły zamieszkiwał przed śmiercią. W związku z tym zgodnie z Ustawą o pomocy społecznej, pan Piotr zostanie pochowany przez jednostkę samorządową prawnie do tego zobowiązaną, czyli gminny ośrodek pomocy społecznej. W przypadku, w którym możliwe jest ustalenie wyznania religijnego osoby zmarłej, osoba ta jest chowana zgodnie z tym wyznaniem. Pan Piotr powinien zatem poinformować pracowników ośrodka pomocy społecznej o tym, jakiego jest wyznania. Dodatkowo doradca poinformował pana Piotra o tym, że pogrzeby na koszt gminy są bardzo skromne, osoby które są chowane przez gminę zostają złożone do grobu w najprostszej drewnianej trumnie do grobu ziemnego, a jeśli były wyznania katolickiego stawiany jest również drewniany krzyż. 

Podstawa prawna:
Ustawa o Cmentarzach i chowaniu zmarłych art. 10 
Ustawa o Pomocy Społecznej art.17 pkt 15,  art. 36 pkt 2f

Autorka: Małgorzata Dąbrowska