Pani Mariola rozstała się ze swoim partnerem, z którym wspólnie wychowuje 5 letniego Franka. Z ojcem dziecka pozostawała w związku nieformalnym, dlatego tuż po urodzeniu się dziecka udali się wspólnie do punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, w którym przy współpracy z mediatorem przygotowali ugodę mediacyjną, na podstawie której ojciec dziecka ma co miesiąc uiszczać 500 zł. tytułem alimentów. Ugoda ta została zatwierdzona przez sąd. Teraz Pani Mariola, działająca w imieniu małoletniego, domaga się podwyższenia alimentów z kwoty 500 zł. do kwoty 1400 zł. miesięcznie, ponieważ jej zdaniem miesięczny koszt utrzymania 5 letniego syna wynosi około 2800 zł. Na ww. kwotę składają się wydatki związane z wyżywieniem – około 900 zł., udziałem w opłatach za mieszkanie – 200 zł., kosztami przedszkola – 900 zł., zakupem leków – 50 zł., zakupem odzieży i obuwia – 100 zł. oraz rozrywką oraz kosztem wyjazdów wakacyjnych – około 200 zł. miesięcznie.
Czy roszczenie Pani Marioli jest zasadne?
Doradczyni poradziła pani Marioli złożenie do sądu pozwu o podwyższenie alimentów. W toku procesu ojciec dziecka uznał powództwo do kwot po 700 zł. miesięcznie wskazując, że ogólny koszt utrzymania syna należny oszacować na kwotę 1400- 1600 zł. miesięcznie.
Sąd orzekł, że powództwo Franciszka (w imieniu którego działała matka) jest słuszne co do zasady, ale opiewa na niesłuszną wysokość alimentów. Bowiem zgodnie zmyśl z art. 133 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (dalej: k.r.o) rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres świadczeń alimentacyjnych za przepisem art. 135 k.r.o zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Podnieść w tym miejscu należy, iż możliwości zarobkowe i majątkowe to nie tylko zarobki i dochody rzeczywiście uzyskiwane przez zobowiązanego, ale i te zarobki i dochody, które osoba zobowiązana może i powinna uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności oraz stosownie do swoich sił umysłowych i fizycznych. Stosownie do przepisu art. 138 k.r.o zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego można żądać jedynie w razie zmiany stosunków, przez co należy rozumieć zmianę w zakresie potrzeb uprawionego i wydatków związanych z ich zaspokajaniem bądź też zmianę w zakresie zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego do alimentacji.
Odnosząc się do przedstawionego w sprawie stanu faktycznego, sąd wskazał, iż wysokość alimentów na rzecz małoletniego Franciszka została ustalona, kiedy małoletni znajdował się w okresie noworodkowym. Zaś naturalny rozwój dziecka pociąga za sobą wzrost jego usprawiedliwionych potrzeb życiowych. Niespornym jest więc, że chłopiec z racji wieku wymaga większych niż uprzednio nakładów związanych choćby z wyżywieniem, czy też zakupem odzieży. Oprócz wieku dziecka, wpływ na ocenę sądu o zasadności powództwa miał także ogólny wzrost cen spowodowany inflacją.
Jednocześnie sąd wskazał, że nie wszystkie wydatki, związane z utrzymaniem małoletniego, a sygnalizowane w toku postępowania przez jego matkę znalazły odzwierciedlenie w rzeczywistości. W ocenie sądu np. kwota 900 zł. miesięcznie wskazana jako niezbędna na wyżywienie 5 latka, zdaniem sądu jawi się jako istotnie zawyżona i nieadekwatna, biorąc pod uwagę wiek małoletniego.
W związku z powyższym sąd podwyższył alimenty na rzecz małoletniego z kwot po 500 zł. miesięcznie do kwot po 1000 zł. za okres od dnia wniesienia pozwu. Jednocześnie sąd na podstawie art. 333 §1 pkt 1 k.p.c, nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności, co umożliwi Pani Marioli natychmiastowe wyegzekwowanie należnej kwoty świadczenia alimentacyjnego.
Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2023 r.. poz. 2809);
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568).
Autorka: Daria Jabłońska
Porady Obywatelskie 